Pomoc kuchenna : mięsa i jego rodzaje

Odnalezione w internecie:) może się nam przydać..

Jajko w koszulce

Co potrzebujemy?

Składniki + sprzęt:

ü  Jajko

ü  Ocet

ü  Cedzak

ü  Ściereczka

ü  Zegarek

Jak zrobić? 

Zrobienie idealnego jajka w koszulce zajmuje około 4 minut i jest uzależnione od jego wielkości. Do wody dodajemy odrobinę octu. Najprostszą metodą jest metoda na „wirek”. Następnie łyżką robimy wir i wlewamy jajko centralnie w środek, jajko wtedy ładnie owija się wokół siebie i jest okrągłe. Następnie najlepiej delikatnie sprawdzać sprężystość jajka palcem (jeśli nie mamy zegarka). Na koniec należy schłodzić jajko w zimnej wodzie, aby przestało się gotować i osuszyć na ściereczce. Tak przygotowane jajko można podawaćJ z grzanką, bekonem i sosem holenderskim.

ps. Na zdjęciu możecie zobaczyć moje pierwsze jajko w koszulce. Może nie wygląda do końca tak jak bym chciała, ale cóż.. Z czasem może się nauczę:) Podczas robienia były chwile grozy :P Okazało się, że to wcale nie jest taka łatwa sprawa.. Jedno jest pewne uwielbiam gotować!:)

Cenne rady:

ü  Jajko musi być świeże, gwarantuje to idealny wygląd łezki, a nie rozlane jajko na boki;

ü  Nie należy wrzucać jajka ze skorupki do wody, najlepiej przelać je do małego naczynka np. kokilki;

ü  Woda nie powinna być wrząca (temperatura ok. 85 stopni C) powinna delikatnie pykać;

Francuskie naleśniki Julii Child

Składniki:

ü  1 szklanka mąki uniwersalnej

ü  2/3 szklanki zimnego mleka

ü  2/3 szklanki zimnej wody

ü  3 duże jajka

ü  ¼ łyżeczki soli

ü  3 łyżki stopionego masła i odrobina więcej do smażenia (zastąpiłam olejem)

Jak zrobić?

Łączymy wszystkie składniki tak, aby tworzyły gładką masę. Możecie to zrobić tradycyjnie trzepaczką, bądź mikserem/robotem kuchennym. Następnie wstawiamy do lodówki na ok. 30 min. Przez ten czas cząstki mąki wchłoną płyn, dzięki czemu naleśniki będą delikatniejsze. Kolejnym krokiem jest rozgrzanie patelni i rozpuszczenie masła/oleju. Wlewamy na patelnie małą ilość ciasta tak, aby pokryło całą patelnie, przechylając ją na wszystkie strony. Musimy pamiętać, że naleśniki powinny być cienkie. Smażymy je ok. 1 min - aż spód się zarumieni. Następnie przewracamy łopatką na drugą stronę i smażymy, aż druga strona się zarumieni. Kolejne naleśniki smażymy w ten sam sposób. Gdy ostygną można je przechowywać w lodówce nie dłużej niż 2 dni lub zamrozić na kilka tygodni.

Domowe grzanki

Świetnym pomysłem na czerstwe pieczywo jest zrobienie domowych grzanek. Zajmie to nam „ 2 minuty”, a grzanki będą świetnym dodatkiem do zup czy sałatek.

Składniki:

ü  Czerstwa bułka/chleb

Jak zrobić??

Zaczynamy od pokrojenia bułki w kostkę. Ja osobiście nie nadawałam smaku pieczywu, ponieważ miałam bułkę serowo-paprykową. Jeśli macie zwykły chleb dobrym sposobem jest wrzucenie na patelnie trochę masła lub oliwy z oliwek, ziół (czosnek, pietruszka, zioła prowansalskie) i dodania pokrojonego chleba. Nada to cudownego smaku i aromatu naszym grzankom. Następnie rozgrzewamy piekarnik do 200 st. C. Wykładamy blaszkę papierem i wsypujemy nasze grzanki. Zapiekamy aż będą suche i chrupiące. Czekamy aż ostygną i przechowujemy je w szczelnym pojemnikuJ

Gotowanie jajek

Jak gotowac jajka?

Gotowanie jajek wydaje się być proste samo w sobie. Jednak bardzo często, gdy gotujemy jajko na miękko jest ono zbyt mocno ścięte, a gdy chcemy mieć jajko na twardo jest ono niedogotowane. Żeby ugotować perfekcyjne jajko musimy się trzymać pewnych reguł, aby osiągnąć zamierzony efekt.

Jajka na miękko gotujemy przez 2-4 minuty. Po 2 minutach białko będzie lekko ścięte, a żółtko całkowicie płynne. Natomiast po 4 minutach białko całkowicie się zetnie, a żółtko pozostanie nadal płynne.

Jaja na półtwardo gotuje się przez 5 minut.

Trzeba wiedzieć, że wielkość jajka ma istotne znaczenie dla długości czasu gotowania. Pamiętajmy zatem, że jajka o wielkości XL-XXL gotują się o 1-2 minuty dłużej.

Jajka na twardo gotujemy przez 10 minut.

Cenne wskazówki:

ü  Jajka należy wkładać do garnka z zimną wodą, która powinna pokrywać je całkowicie. Gotujemy na średnim ogniu, a odmierzamy czas od momentu zagotowania się wody.

ü  Jajka można uchronić od pękania poprzez wyjęcie ich wcześniej z lodówki i ogrzanie ich do temperatury pokojowej.

ü  Łatwiej obiera się jajka ze skorupki, jeśli po ugotowaniu włożymy je do zimnej wody na kilkanaście minut.

ü  Jeśli przeszkadza nam ciemna obwoluta wokół żółtka, należy gotować jajka przez 5 minut, a przez kolejne 5 minut pozostawić je w gorącej wodzie.

ü  Jajka należy przechowywać w lodówce maksymalnie 2 dni. Najlepiej jeśli obierzemy jajka ze skorupki i umieścimy je w lekko osolonej wodzie.

Podstawowe techniki gotowania

Gotowanie jest sztuką kulinarną przede wszystkim związaną z przygotowaniem potraw. Chcąc zgłębić tajniki gotowania musimy poznać podstawowe techniki kulinarne. Najbardziej popularnymi technikami są: gotowanie i smażenie.

Gotowanie tradycyjne : polega na ogrzewaniu żywności w gotującej się wodze w temperaturze 98 – 100 stopni C. Ten sposób powoduje rozmiękczenie się tkanek i rozpuszczenie składników pokarmowych. Jeśli chcemy stracić jak najmniej składników odżywczych powinniśmy wkładać produkty bezpośrednio do gotującej się wody.

Gotowanie na parze : bardzo zdrowy sposób przygotowywania potraw, ponieważ nie traci się wielu składników odżywczych. Nie trzeba kupować odpowiednich garnków, wystarczy, że zaopatrzycie się w odpowiednią nakładkę na garnek.

Smażenie : jest to działanie na mięso poprzez rozgrzany tłuszcz do temperatury 170-180 stopni C.  Ważną sprawą jest wybór oleju, na którym chcemy smażyć. Przede wszystkim powinien się cechować wysoką temperatura dymienia. Są to: olej rzepakowy, słonecznikowy, kukurydziany i sojowy. Wyróżniamy dwa rodzaje smażenia: na patelni i w głębokim tłuszczu.

Smażenie na patelni : polega na smażeniu w wyższych temperaturach (250 stopni C). Bardzo ważne jest, aby tłuszcz jakiego planujemy użyć był dobrze rozgrzany. Powinno się smażyć na patelniach, które rozprowadzają ciepło równomiernie, co jest możliwe tylko dzięki patelniom o grubym dnie. Warto pamiętać, że nie powinno się dodawać w trakcie obróbki cieplnej zimnego tłuszczu lub dużej ilości produktów obniżających znacznie temperaturę.

Smażenie w głębokim tłuszczu : polega na wrzuceniu do rozgrzanego tłuszczu do temperatury 200 stopni C kawałków ryby, mięsa czy warzyw. Taką technikę możemy zastosować również do smażenia faworków, drożdżówek oraz pączków. Produkty powinny sobie swobodnie pływać w tłuszczu.

 Duszenie potraw : polega na połączeniu smażenia z gotowaniem. Głównie stosuje się tą technikę podczas przygotowywania różnych rodzajów mięs, a pieczenie może je wysuszyć. Gotowanie rozpoczynamy od wrzucanie mięsa na rozgrzany tłuszcz lub po prostu na samą patelnię. Mając tłuste mięso na początku je obsmażamy a następnie zalewamy płynem i dusimy pod przykryciem. W przypadku ryb, kotletów mielonych, jarzyn oraz grzybów należy je krótko dusić, ponieważ niektóre produkty podczas długiego duszenia po prostu się rozpadają lub robią się łykowate. W tracie duszenia należy uzupełniać płyny. Duszenie można porównać do pieczenia w kąpieli wodnej, a jego zaletą jest to, że można przygotowywać potrawy bez użycia piekarnika, a jedynie rondla, garnka czy patelni.   

Grillowanie : jest bardzo popularnym i łatwym sposobem przygotowywania posiłków. Możemy grillować wszystkie mięsa poza najtwardszymi. Można wcześnie zamarynować mięso i ryby, a następnie grillować je w folii aluminiowej, tacce lub bezpośrednio na ruszcie.

Blanszowanie : polega na krótkotrwałym zanurzeniu we wrzątku lub  włożeniu składników do zimnej wody i wyjęciu natychmiast po zagotowaniu się wody. Blanszuje się głównie owoce i warzywa. Ułatwia to obieranie niektórych warzyw i owoców, oczyszcza je lub pozbawia posmaku goryczy. Blanszowanie łączy się z hartowaniem, które polega na włożeniu ich z wrzątku do zimnej wody.

Techniki pieczenia :  Zazwyczaj pieczemy w temperaturze 180-250 stopni C.  W piekarniku można przyrządzić mięso, zapiekanki z ziemniaków, ryżu, makaronu. Mięso przed obróbką termiczną należy przyprawić i marynować, zgodnie z przepisem. Następnie układa się je w naczyniu żaroodpornym lub na blasze i polewa się roztopionym tłuszczem i wkłada do gorącego piekarnika.

Mięsa delikatne i chude, np.: polędwiczki, piersi z indyka czy kurczaka, dziczyznę, można z wierzchu obłożyć plastrami słoniny lub innego tłustego mięsa. Z kolei w przypadku mięsa i ryb pieczonych w folii aluminiowej, w pierwszym etapie pieczenia stosuje się niższą temperaturę, a później po odwinięciu z folii zwiększamy ją tak, żeby mięso się przysmażyło.

Pieczenie ciast odbywa się w temperaturze 170 do 250 stopni C. Temperatura i czas pieczenia zależy od rodzaju ciasta. Ciasta i suflety nie doprawia się w czasie pieczenia. Poza tym, akurat w przypadku sufletów oraz ciast drożdżowych nie wolno podczas obróbki termicznej otwierać drzwiczek piekarnika. Na 10 minut przed końcem wyłączamy piekarnik i pozostawiamy ciasto w stygnącym piekarniku.

Trzeba pamiętać, że potrawy gotowane na parze oraz pieczone są najbardziej zdrowe. Smażenie potraw sprawia, że są bardziej kaloryczne i ciężkostrawne. Gotowanie zwiększa strawność pokarmów oraz poprawia walory smakowe.

Zioła i ich zastosowanie w kuchni

            W kuchni używamy wielu ziół, dzięki którym wydobywamy nie tylko niepowtarzalny smak, ale także cudowny aromat czy też wzbogacamy jakość naszych potraw. Każdy z regionów świata używa swoich sprawdzonych ziół, które nadają każdej kuchni niepowtarzalność.  

Pomyślałam, że przyda nam się spis ziół, których będziemy używać wraz z przykładami, gdzie możemy je stosować.

Dlaczego warto używać ziół w kuchni?

1.       Poprawiają nasze trawienie;

2.       Pobudzają nasze kubki smakowe i komórki odpowiedzialne za węch;

3.       Poprawiają wygląd potraw;

4.       Zachowują świeżość potraw na dłużej;

5.       Pomagają nam zachować zdrowie, urodę i właściwą wagę.

ZACZYNAMY ; ) :

Bazylia – silnie aromatyczna i zawiera olejki eteryczne – olejek bazyliowy. Bazylia dodawana jest do sałatek, pasztetów, twarogu, jaj, omletów, zup (fasolowa, cebulowa), sosów, mięsa wieprzowego, baraniny, warzyw, ryb, owoców morza, potraw kuchni włoskiej (sosy pomidorowe), wywarów i mas mielonych. Bazylię dodaje się do potraw pod koniec gotowania. Bazylia bardzo dobrze komponuje się z cebulą i czosnkiem. 

Cebula – jest źródłem: olejków lotnych, witamin ( witaminy z grupy B, witaminy E, PP, C), pektyn, białka, składników mineralnych (miedź, siarka, cynk, żelazo, wapń, fosfor), glikozydów flawonowych. Cebula granulowana ma zastosowanie do sosów, zup, potraw z mięs (wołowina, wieprzowina, dziczyzna), twarogu, sałatek, potraw kuchni greckiej, meksykańskiej, chińskiej, indyjskiej.

Chilli – zawiera przede wszystkim witaminy (C, z grupy B, beta-karoten), a także pektyny. Suszone Chilli dodajemy do potraw kuchni meksykańskiej, hiszpańskiej, węgierskiej, chińskiej, dań z fasolą oraz warzyw strączkowych, potraw mięsnych (drób, wołowina), ostrych zup, sosów, gulaszów. Jest świetnym dodatkiem do dań z cebulą, kukurydzą czy kalafiorem.

Cynamon – najważniejszymi składnikami są olejki lotne, garbniki, żywice, śluz, skrobia.  Ma on słodkawo-korzenny zapach i smak. Dodajemy go przede wszystkim do dań słodkich, ale także do pikantnych. Możemy go zastosować do jagnięciny, do dań z ryżu, kompotu ( szczególnie gruszek), deserów, kołaczy miodowych, szarlotek, ciast orzechowych, biszkoptów, pączków, herbaty, ponczów, wina i piwa grzanego. Znajduje on również zastosowanie w kuchni chińskiej i indyjskiej.

Cząber -   w jego skład wchodzą olejki lotne, garbniki, żywice, śluzy i sole mineralne. To zioło możemy zastosować  do zupy fasolowej, fasolki szparagowej, potraw z roślin strączkowych, potraw z ziemniaków, ryb, krupniku, grochówki, kapusty, sałatek, potraw mięsnych, potraw z grzybów, kiełbas, wędlin, serów, marynat, pikli, potraw z dziczyzny, majonezów. Również stosowany jest do zalewy słodko-kwaśnej używanej podczas kiszenia lub konserwowania ogórków lub zielonego groszku. Dodajemy go kilka minut przed gotowaniem, gdyż długie gotowanie sprawia, że potrawa staje się gorzka.

Czosnek – jest bogaty w węglowodany, białko, składniki mineralne (wapń, fosfor, magnez, siarkę, chrom, cynk, jod), olejki lotne, witaminy (C, A, B1, B2, PP). Zawiera również związki nazywane fitoncydami działającymi bakteriobójczo oraz bakteriostatycznie. Czosnek suszony (granulowany) dodajemy do tłustej wieprzowiny i baraniny, a także łagodnego drobiu, mięsa królika, a nawet dziczyzny. Dodajemy go także do: zup (barszczów i żurów), ryb, wędlin, sosów, warzyw, grzybów, jaj, serów, kiszonek i marynat. Intensywny zapach i smak łagodnieje pod wpływem temperatury. Dlatego warto wiedzieć, że jeśli gotujemy lub pieczemy musimy dodać go nieco więcej, niż w przypadku dań na zimno.

Estragon – zawiera złożone olejki lotne, garbniki, związki goryczowe, pochodne kumaryny, związki flawonoidowe. Przyprawa ta ma zastosowanie jako dodatek do takich dań jak: omlety zapiekane z pomidorami, sosy (Ravigote, Bernaise, szczawiowo - estragonowy, Gribiche, Lyoński, cytrynowy - dodawany do jaj na twardo, tatarski - do ryb, pieczeni wieprzowej na zimno, jaj w koszulkach, Remulade (do ryb, jaj na półtwardo, podrobów na zimno, duszona marchewka z estragonem (zioło należy dodać do jarzyny pod koniec duszenia), makrele duszone w sosie pomidorowym (suszony estragon dodaje się do sosu), jajecznica na zimno z majonezem, posypywana posiekanymi listkami zioła, kura pieczona nadziewana zielonym estragonem, surówki wieloskładnikowe, jabłka nadziewane szynką, befsztyki tatarskie, ozory cielęce z pomidorami, kalafiory z korniszonami, gotowane cukinie i pory. Pamiętać należy, żeby nie przesadzić z dodawaniem estragonu, gdyż może zdominować smak potrawy. Dodajemy pod koniec gotowania, ponieważ wysoka temperatura zabija smak tej przyprawy.

Gałka muszkatołowa – zwiera przede wszystkim olejki lotne. Odnajdujemy jej zastosowanie głównie w ciastach. Dodana do mięsa (wołowina, cielęcina, jagnięcina, drób), czy produktów mlecznych doskonale zmienia smak potrawy. Stosuje się ją w postaci zmielonej lub tartej. Gałka jest używana do aromatyzowania napojów takich jak grzane piwo angielskie, poncz, wino zaprawione korzeniami czy posset (napój z gorącego mleka z winem i korzeniami). Gałka muszkatołowa znakomicie poprawia smak pierników i innych ciast, deserów owocowych. Zarówno gałka, jak i "kwiat" muszkatołowy nadają się do poprawiania smaku gulaszy, zup (jarzynowa, fasolowa), flaków, ryb, kotletów mielonych, bigosów oraz do większości potraw z jaj i serów.

Gorczyca – jest bogata w olejki lotne, glikozydy, tłuszcze białka i sole mineralne.  Gorczyca jest przede wszystkim głównym składnikiem musztardy. Musztardy są wspaniałym dodatkiem do kiełbas, tłustych mięs, gotowanych ryb, gorących i zimnych sosów oraz potraw z jaj. Ponadto nasiona gorczycy czarnej jak również i białej stosowane są do przyprawiania marynat, wędlin, maseł ziołowych, majonezów, surówek. Świetnie nadają się również do kwaszonych i konserwowanych ogórków i innych warzyw z octem. Gdy chcemy uzyskać ostry aromat należy prażyć gorczycę na gorącym oleju.

Goździki – posiadają one najwięcej olejków lotnych ze wszystkich przypraw oraz dodatkowo w ich skład wchodzą: żywice i tłuszcze. Są stosowane do win, likierów, a także marynat rybnych i przetworów mięsnych. Amerykanie wbijają goździki w pieczoną szynkę. Niemcy używają ich jako dodatku do korzennego chleba. Goździki są doskonałą przyprawą do kompotów, nadzienia do ciast, sosów, marynat grzybowych, a także pieczeni. Wraz z cebulą i listkiem laurowym dodaje się je do czerwonej kapusty. Mielone goździki są składnikiem pierników i różnych innych ciast. W kuchni goździki można stosować, ale z umiarem, zarówno do potraw słodkich, jak i pikantnych: pasztetów, duszonej wołowiny, potrawki z zająca, czy do wspomnianych kompotów z jabłek i gruszek. Znajdują również zastosowanie w wędliniarstwie, wyrobie marynat rybnych, win i likierów. Na dalekiej Indonezji goździki stosuje się także do produkcji papierosów, mieszając je z tytoniem. Goździki są również dodawane jako składnik piwa i wina grzanego.

Imbir – kłącze zwiera wiele olejków eterycznych, skrobię, estry, żywicę i substancje zwaną gingerolem odpowiadającą za ostry i palący smak. Ma zastosowanie do wyrobu niektórych wędlin i likierów. Słynne są pierniczki, ciasteczka i chleby imbirowe, znakomite są herbaty oraz popularne piwo imbirowe. Imbiru dodaje się również do wielu innych potraw, np. do sałatek owocowych, marmolad, rosołu z kury, sosów, pasztetu i flaków. Uszlachetnia też bardzo kwaśne mleko i chłodniki przyrządzane na podstawie zsiadłego mleka lub kefiru. Można go dodawać do czerwonej kapusty, wszelkich pikantnych potraw z mięsa wieprzowego oraz do sosów ziołowych i owocowych, w których skład wchodzi wino. Imbir ma także duże zastosowanie przy wyrobie gatunkowych napojów alkoholowych. Jest on ważnym składnikiem proszku curry i wielu innych mieszanek. Dodaje się go do herbatników, puddingów, pikli, a także wielu azjatyckich dań z warzyw. Służy do aromatyzowania kompotów, grzanego wina oraz piwa. Jest dodawany także do marynat z dyni i ogórków. Należy uważać z dawkowaniem tej przyprawy, ponieważ przedawkowanie nieodwracalnie niszczy smak potrawy.

Jałowiec – owoce dla których charakterystyczna jest gorzka juniperyna zawierają spore ilości olejku lotnego, cukry, garbniki, związki żywiczne, gorycze, glikozydy flawonowe, białko, wosk, pektyny oraz aktywne substancje i związki organiczne. Nibyjagody jałowca są znane powszechnie jako przyprawa potraw mięsnych, głównie dziczyzny i sosów, przy czym po utłuczeniu są wydajniejsze w smaku. Używa się ich szeroko przy kiszeniu kapusty, produkcji octu ziołowego, marynat, pasztetów, wyrobie konserw rybnych i mięsnych. Jałowca używa się do produkcji wódek jałowcowych. Jałowiec jest szczególnie doceniony w wędliniarstwie, bo dzięki niemu wszystkie wędliny "myśliwskie" uzyskują aromatyczny, korzenny smak i przyjemny balsamiczny zapach.

Kapary – zawierają olejki eteryczne oraz glikozydy. Kapary są używane jako marynaty w occie. Przechowywane w oliwie pączki kwiatowe stanowią pikantną przyprawę stosowaną do pizzy, sosów, potrawek, przeróżnych sałatek jarzynowych, dodatek do potraw z łososia, do gotowanych na twardo jaj. Są ozdobą małych kanapek i wszelkich półmisków wchodzących w skład zimnego bufetu.

Kardamon – zawiera w sobie olejki eteryczne i cukry. Posiada łagodny i wyrazisty korzenny smak. Jest najdroższą przyprawą świata.   Jest doskonałym dodatkiem przy przyrządzaniu sałatek i sosów. Niewielka jego ilość dodaje ostrości mdłym potrawom. Kardamonem można przyprawiać marcepany, pierniki, desery owocowe, kompoty, musy jabłkowe i sałatki z owoców. Znakomicie poprawia smak zup (grochowa, rosół, owocowa), naleśników i słodkich ciast smażonych, potraw z mięs i ryb, gulaszu wołowego, cielęcego risotto, pasztetów a także mięsa z rusztu. Kardamon nadaje świeży, miły smak dyni, marchwi, szarlotkom z jabłek i dyni. Stosuje się go do produkcji likierów i wódek.

Kminek – posiada duże ilości olejku lotnego, tłuszczu, flawonoidów, związków białkowych, cukrów, witamin i kwasów organicznych. Kminek zwyczajny używa się do pieczonych tłustych mięs, wieprzowiny, baraniny, kapusty kiszonej i gotowanej, surówek, do ćwikły z octem, do twarogu utartego z cukrem lub też z drobno posiekaną cebulką ze śmietaną, przy wypieku chleba, bułek, do pieczywa z masłem, do zup, zwłaszcza tych zawiesistych na zasmażce z czosnkiem i cebulą, do smażonych i pieczonych ziemniaków, kiełbasy, serów, zupy grzybowej i gulaszowej, do sałatek, do pizzy, dań cebulowych, słonych wypieków.

Koper -  należy do roślin najzasobniejszych w sole mineralne jak wapń, żelazo i fosfor, prowitaminę A, witaminy D, E, K, B1, B2, B6, B12, H, bardzo duże ilości witaminy C oraz inne związki i substancje czynne, a także olejek lotny. Świeże liście kopru dodaje się do sałatek, ziemniaków, zup, potraw z jaj i ryb. Pędy wraz z baldachami kwiatów lub owoców są niezastąpionym dodatkiem przy kwaszeniu ogórków. Sos koperkowy jest smacznym i aromatycznym dodatkiem do mięs, drobiu, ryb, raków i ślimaków. Nie należy go gotować, gdyż traci aromat.

Kolendra - głównym składnikiem surowca jest olejek lotny. Poza tym nasiona zawierają dużo oleju tłustego, związki białkowe, związki żywiczne, garbniki, pektyny, sterole roślinne, flawony oraz sole mineralne. Owoce kolendry stosuje się jako przyprawę kuchenną (najlepiej zmieloną) do różnych mięs (baraniny, wieprzowiny, dziczyzny, do nadziewanej i pieczonej gęsi), do pasztetów, sosów i jaj, marynat jarzynowych, grzybów, wódek, likierów, wina, a także do marynowanych śledzi, past, ogórków, jarzyn. Stosowana jest w kuchni chińskiej i indyjskiej.

Kurkuma - mieloną kurkumę używa się do barwienia ryżu, makaronu i warzyw konserwowanych w occie. Przyprawia się nią sosy, potrawy z drobiu, zupy kremowe i omlety. Dobrze komponuje się z daniami z fasoli i z soi. Szczypta kurkumy dodana do ciasta drożdżowego lub biszkoptowego nada mu atrakcyjny żółty kolor.

Liść laurowy - Zawiera olejki eteryczne, garbniki i związki goryczowe. Poprawiają smak wielu zup (ziemniaczana, grochowa, fasolowa, kapuśniak, żur), flaków, potraw mięsnych, zwłaszcza z dziczyzny i wołowiny. Wzbogacają smakowo sosy, gulasze, galarety, gotowane ryby oraz potrawy z raków i krabów. Liście laurowe są niezastąpionym dodatkiem do marynat warzywnych (ogórki, buraki, kapusta), mięsnych, rybnych i grzybów. Używa się ich również do peklowania mięsa, aromatyzowania rosołów, do potraw duszonych, do pieczeni, do budyniu. Wchodzą z skład słynnego "bouquet garni" (kuchnia francuska). Dodajemy go na początku gotowania i przed podaniem wyjmujemy z potrawy.

Lubczyk - zawiera olejki eteryczne i kumaryny. W kuchni stosuje się do zup (ziemniaczana, pomidorowa), ciemnych sosów, flaków, masła ziołowego, do mięs (baranina, drób), sałatek, potraw tłustych, Lubczyk wchodzi w skład mieszanek przyprawowych do potraw mięsnych, pieczeni i rolad. Powszechnie stosowany jest w produkcji kostek bulionowych typu „Maggi”.

Majeranek - głównym składnikiem ziela jest olejek lotny z terpineolem i terpenem. Poza tym występują w jego składzie gorycze, kwasy organiczne, miedź i duże ilości wapnia. Zioło najbardziej cenione jako dodatek do tłustych pieczeni, kiełbas, dań z ziemniaków i warzyw. Przyprawia się nim wszelkie farsze, baraninę, pieczone mięsa i flaki. Nadaje właściwy aromat pieczonej gęsi, żurom, grochówce i innym daniom z roślin strączkowych.

Mięta - Najważniejszymi składnikami mięty pieprzowej są: złożony z mentolu, mentonu, tymolu i innych substancji olejek lotny, garbniki, gorycze, kwasy organiczne i inne aktywne związki. Dodaje się ją do sałatki składającej z pomidorów (bierze się posiekane, młode listeczki), twarożku, sałaty, jogurtu i szpinaku. Używa się w przemyśle cukierniczym. Używa się do aromatyzowania octu, gotowanych mięs i salcesonu. Miętę używa się również do produkcji napojów, wódek i likierów. W Anglii sos miętowy jest ulubioną potrawą narodową. Jest on podawany na zimno jak i na gorąco do pieczeni baraniej czy ryb z rusztu.

Natka pietruszki - najważniejszymi składnikami są witaminy A (beta-karoten) i C, folacyna, składniki mineralne: żelazo, jod, miedź. Stosowana do zup, sosów, ryb, surówek, sałatek, ziemniaków, potraw z jarzyn, dań mięsnych, serów, jaj.

Oregano - główne składniki to: olejki lotne (tymol i karwakol). Ponadto występują w nim gorycze, garbniki i kwas rozmarynowy. Jest powszechnie uważane za doskonałą przyprawę do wędlin, sałatek, sosów do ryb. Przyprawia się nim pieczone mięso, cielęcinę, wieprzowinę, jagnięcinę, zawiesiste zupy, pieczone ziemniaki. Świeże ryby faszeruje się nadzieniem z bułki z dodatkiem drobno poszatkowanych liści oregano. Całe ziele lebiodki, położone na żarzące się ognisko, nadaje delikatny aromat potrawom pieczonym na ruszcie (np. kiełbaskom, dziczyźnie). Oregano świetnie pasuje do pizzy, zapiekanek, spaghetti, czyli do potraw kuchni włoskiej. Stosuje się je również w kuchni hiszpańskiej i meksykańskiej. Oregano służy do przyprawiania warzyw (pomidory, groch, fasola, sałata), serów i owoców morza. Oregano doskonale pasuje do bazylii, majeranku, tymianku i pieprzu, w połączeniu z którym i doskonale harmonizuje jako mieszanka przyprawowa. Potrawy mięsne przyprawia się oregano dopiero pod sam koniec gotowania.

Papryka - zawiera witaminę C, z grupy B, beta-karoten. Paprykę słodką stosuje się do potraw mięsnych, rybnych, zup, sałatek, warzyw, potraw z ryżu, dań potraw włoskich, węgierskich, meksykańskich.

Pieprz - ostry smak pieprzu czarnego pochodzi od zawartej głównie w wierzchniej warstwie owocu - piperyny. Czarny pieprz zawiera: białko, tłuszcz, błonnik, wapń, żelazo, magnez. Pieprz jest przyprawą uniwersalną, dodawać go można niemal do wszystkich pieczeni, marynat i sosów. Szczypta tej przyprawy ożywia smak tłustych rosołów i czyni je lżej strawnymi. Wiele sałatek i jarzyn dopiero dzięki odrobinie pieprzu zyskuje pełnie smaku. Jest niezbędnym dodatkiem do wszystkich dań typu risotto, do potraw z białego i żółtego sera. Biały pieprz jest łagodniejszy i jest do wielu potraw wprost niezbędny, podnosi bardzo smak jaj, szczególnie faszerowanych, jest doskonały do zup i galaretek rybnych oraz wszystkich dań, które przyprawia się imbirem, do mięs (wieprzowina, wołowina, baranina czy jagnięcina). Idealnie pasuje także do ryb. Każda zupa z odrobiną pieprzu nabierze wspaniałego aromatu i smaku. Chętnie przyprawiamy nim również potrawy z jaj, ciepłe i zimne sosy. Pieprz mielony dodaje się pod koniec gotowania, natomiast pieprz ziarnisty na początku gotowania potraw.

Rozmaryn - Surowiec zawiera dużo ilości olejku lotnego, garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne i inne złożone związki. Służy jako dodatek do smażonych ryb, grzybów, niektórych zup i sosów, sałatek, potraw z dużą ilością czosnku, dań rybnych i owoców morza, a także przyprawia się nimi makarony, gotowane ziemniaki. Dodaje się go do tłustych mięs, kiełbas, kotletów, farszów, pasztetów, gdyż ułatwia trawienie tłuszczów. Tradycyjnie okłada się nimi upieczoną baraninę i jagnięcinę, mięso królika, dziczyznę. Typowa przyprawa dla potraw kuchni francuskiej. Dym z gałązek rozmarynu aromatyzuje pieczone na rożnie mięso.

Szafran - nadaje potrawom intensywny żółty kolor. Stosuje się do zup, sosów, potraw z ryb i drobiu, potraw z ryżu. Można stosować tylko w niewielkiej ilości.

Szałwia - Szałwia zawiera bardzo złożony olejek eteryczny (2,5 %), a w nim tujon, cyneol, kamforę i pinen. Ponadto surowiec zawiera garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne, gorycze, duże ilości witaminy B1, witaminy PP oraz karoteny (witaminy A) i duże ilości witaminy C. W kuchni stosuje się szałwię do potraw z rodzin strączkowych i tłustych mięs. Świeżą i suszoną przyprawę dodaje się do jarzyn i marynat, do wątróbki, kotletów cielęcych i wieprzowych oraz potraw z drobiu, zup, sosów. Szałwię stosuje się jako dodatek do winiaków i likierów. Na zachodzie Europy pije się herbaty szałwiowe z dodatkiem cytryny lub miodu. Polecany jest dodatek kilku listków do szaszłyków. Gorzkawy smak szałwi może zdominować smak potraw, dlatego zaleca się ją stosować z umiarem.

Tymianek - Ziele tymianku zawiera stosunkowo duże ilości olejku eterycznego, a w nim przeszło połowę stanowią związki fenolowe (tymol), garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne, żywice, cukry i liczne sole mineralne oraz substancje gorzkie i trójterpeny. W kuchni wykorzystuje się świeże i suszone zielone części zarówno roślin uprawnych, jak i dzikich odmian tymianku. Jest to przyprawa charakterystyczna dla kuchni francuskiej i włoskiej. Tymianek dodaje się do wywarów mięsnych, ostrych sosów, ciężkich zup (grochowa, fasolowa), pieczonej kaczki, dziczyzny, królika, cielęciny, wołowiny oraz ryb. Przyprawia się nim wędliny, bigos, mielone mięsa, pasztety, sery, sałaty, potrawy z roślin strączkowych, warzyw oraz pizzę. Tymianek, szałwia i ocet stanowią jedną z kompozycji przyprawowych, której używa się do aromatyzowania mostków cielęcych.

Wanilia - stosuje się ją jako dodatek do ciast, babek, tortów, kompotów i bitej śmietany.

Ziele angielskie – jest często stosowane jako namiastka pieprzu czarnego. Jako silna przyprawa musi być stosowana w ilości umiarkowanej. Nadaje się do przyprawiania potraw mięsnych. Dodawane jest do niektórych ciast, likierów. Kilka całych lub zmielonych ziarenek dodanych do tłustych sosów oraz innych potraw nadaje im przyjemny aromat. Stosuje się je również do potraw jarzynowych (np. szpinaku), ryb smażonych, sałatek rybnych, zup, galaretek i ogórków kwaszonych. Używa się je także do różnych marynat, budyniów. Sos sporządzony z mocnego wywaru z mięsa, z dodatkiem pieprzu, cebuli, mąki, skórki cytrynowej, czerwonego wina i kilku ziarenek pieprzu angielskiego doskonale nadaje się szczególnie do podrobów i dziczyzny. Osobne zastosowanie ziela angielskiego dotyczy przetworów deserowych. Dodanie go do kompotów owocowych podnosi znacznie ich aromat. W postaci sproszkowanej jest wspaniałym dodatkiem do puddingu śliwkowego, wypieków, kiełbas. Ziele angielskie dodaje się do sałatek, ryb, zup, dziczyzny, niektórych ciast, sosów, ogórków kwaszonych i ryżu. Podnosi aromat kompotów owocowych, likierów i grzanego wina. Należy pamiętać, że to zioło uwalnia swój aromat i smak w wysokiej temperaturze, dlatego warto jest je dodawać na początku gotowania.

CENNE WSKAZÓWKI : 

Przechowywanie ziół 

• Jeśli kupimy zbyt dużo ziół (natki, koperku, kolendry,) łatwym sposobem na przechowanie jest zamrożenie ich, oczywiście kroimy przed. Następnie używamy wg potrzeby.
• Jeśli zioła zwiędną można je włożyć do plastikowego pojemnika z zimną wodą i wstawić do lodówki. Odzyskają jędrność i posłużą jeszcze przez kilka dni.

Źródła:

1.       http://ziolaiprzyprawy.w.interia.pl/

2.       http://www.ziolawkuchni.pl/

Dziękuje.

Kuchenny niezbędnik

Postanowiłam, że zaczniemy od kuchennego niezbędnika, który ułatwi nam przygotowywanie posiłków i pozbędziemy się kuchennych dylematów. Dobrze zaopatrzona kuchnia to podstawa.
Zatem oto zestaw startowy każdej początkującej gospodyni:
1. Ostre noże : jeden mały do obierania i krojenia warzyw, ząbkowany nóż do chleba, a przede wszystkim jeden duży nóż z szerokim ostrzem. Co ważne, każdy z nich powinien być ostry jak brzytwa, gdyż ułatwia nam to krojenie i przede wszystkim skraca czas przygotowywania posiłku.
2. Deska do krojenia: na co zwracać uwagę? Musi być drewniana i ciężka, aby się nie przesuwała w czasie krojenia. Jeśli nadal macie problem z poruszaniem się deski to dobrym patentem jest podłożenie wilgotnej ściereczki pod deskę. Musimy patrzeć również na wielkość. Dobrze jest mieć jedną bardzo dużą deskę, aby nie kończyła się w nieodpowiednim momencie, a także dobrze zaopatrzyć się dodatkowo w 2 mniejsze deseczki.
3. Patelnie: najlepiej wyposażyć się w 2-3 patelnie różnej wielkości oraz wok (opcjonalnie). Musimy pamiętać, aby wszystkie były pokryte warstwą teflonową.
4. Obieraczka do warzyw
5. Miski: 3 plastikowe z miarkami, jedna dużą oraz kilka ładniejszych, aby wraz z daniem można było postawić ją na stole.
6. Mikser/malakser/blender: musicie mieć chociaż jeden z tych trzech. Niezbędne końcówki to do mieszkania i ubijania.
7. Duży garnek: mieszczący wszystko ;) dobrze jest mieć też kilka mniejszych.
8. Naczynie żaroodporne
9. Tarka
10. Szczypce: umożliwi to nam chwytanie np. mięsa na patelni.
11. Moździerz: do tworzenia mieszanek ziół i przypraw.
12. Inne akcesoria: różnej wielkości chochle, łyżka cedzakowa, tłuczek do ziemniaków i łopatka do smażenia, łopatka do sera, ubijaczka, nóż do pizzy, łyżka tortowa, wyciskacz do czosnku, obieraczka, łyżka do lodów, nóż do sera, otwieracz do konserw, korkociąg, wyciskarka do cytrusów, sitko.

Trochę dużo tego, ale nie martwcie się na początku i tak nie będziemy używać od razu wszystkich (szczególnie mam na myśli punkty: 12, 11, 10, 6). Zaczniemy na prawdę od podstaw. W trakcie nauki na pewno zgromadzimy wszystkie te przedmioty, a znając życie jeszcze wiele innych np. do pieczenia, gdyż nie będziemy się ograniczać jedynie do gotowania, ale zgłębimy również temat pieczenia słodkości. Do tego musimy jeszcze przerobić teoretyczne informacje na temat produktów żywnościowych: zioła, warzywa, owoce, mięsa itd. . TAK to jest zdecydowanie niezbędne do osiągnięcia NASZEGO sukcesu! :)

Pozdrawiam:)